Theatre in Wales

Theatre, dance and performance reviews

Perfformiadau cadarn

Theatr Genedlaethol Cymru

Theatr Genedlaethol Cymru-Diweddgan , ar daith , October 23, 2006
Theatr Genedlaethol Cymru by Theatr Genedlaethol Cymru-Diweddgan Maen rhaid i mi gyfadde mair peth ola on i isioi wneud ar l diwrnod cythryblus a deimlai fel petain ddiderfyn, oedd eistedd drwy ddwyawr a rhagor o Beckett. Mi gefais brofiad diflas ychydig flynyddoedd yn l pan eisteddais drwy gynhyrchiad gwael tu hwnt o Diwddgan yn y Saesneg, a doedd y syniad o suddo i gorsydd gwacter ystyr ar noson wlyb o Hydref a minna heb gael swper, ddim yn apelio rywsut.

Wedir cyfan, dyna mae pobl yn ddeud am waith Samuel Beckett ei fod on astrus, yn drwm ac yn ddiflas. Yn wir, does na ddim llawer o brofiadau mwy erchyll na Beckett ar ei waetha. Ond ar y llaw arall, does na fawr ddim syn fwy gwefreiddiol na Beckett ar ei orau. Roeddwn in croesi fy mysedd mai ir ail garfan y byddai cynhyrchiad y Theatr Genedlaethol yn perthyn.

Y broblem oesol o fodoli yn wyneb diddymdra a diffyg pwrpas yw craidd syniadaeth Diwddgan, ond ymhlyg yn y rhwystredigaeth ar dioddefaint mae elfen gref o hiwmor macabre ar syniad fod sefyllfa anobeithiol y ddynol ryw yn fater rhy ddifrifol i fod yn hollol sobr yn ei gylch! Llwyddodd y cast o dan gyfarwyddyd meistrolgar Judith Roberts i wneud i mi chwerthin droeon, i gydymdeimlo r cymeriadau ac uniaethu hwy yn eu stad druenus, hirymarhous. I mi, yr hiwmor tywyll hwn ywr allwedd ar gyfer mwynhau a llwyr ddeall campweithiau Beckett. Do, fem siomwyd ar yr ochr orau.

Cafwyd perfformiad cadarn a gwirioneddol wych gan Arwel Gruffydd fel yr Hamm sardonig cymeriad dall, sydd hefyd yn methu sefyll ac yn gaeth iw gadair freichiau am byth. Ar y llaw arall, fedr Clov, a bortreadir gan Owen Arwyn, ddim eistedd oherwydd poenau tragywydd yn ei goesau. Mae o wastad yn bygwth gadael Hamm ond dydi o byth yn gwneud. Wedir cwbwl, ydyn nin bod os nad oes neb arall yn ein gweld ni, yn ymateb ac yn siarad efo ni? Potreadwyd yr ymgiprys rhyngddynt yn dra effeithiol gan y ddau actor bron eu bod fel pr priod, yn ffraeo a phwdu am yn ail ac yn gaeth mewn sefyllfa ailadroddus, amhosib. Mae hin stalemate i Hamm a Clov ers tro byd ac felly y bydd hi bellach, hyd ebargofiant. Ar y llaw arall, mae Nel, syn colli ei chlyw a Nagg, syn colli ei olwg (Lisabeth Miles a Trefor Selway) yn byw mewn biniau sbwriel, wedi eu claddu at eu ceseiliau mewn tywod. Mae na anwyldeb yn perthyn ir ddau yma, er gwaetha eu sefyllfa abswrd.

Llwyddodd cynildeb hyfryd y set, y goleuo ar gerddoriaeth i gyfleur teimlad o unigedd, fel petair stafell hon byd cyfan y cymeriadau ynghrog yn yr ehangder mawr ou cwmpas.

Does na ddim dechrau, canol na diwedd i ddramu Beckett. Dydir cymeriadau ddim yn newid, dydyn nhw ddim yn datblygu dydyn nhw ddim hyd yn oed yn dod i ddeall mwy am eu sefyllfa bathetig. Wedir cwbwl, creu rhyw fath o wrth-theatr fel adwaith yn erbyn realaeth seicolegol dramur cyfnod a wnaeth y dramodydd. Mae na beryg i hyn ddieithrio rhai ohonom gan fod awydd ynom i gyd i weld datblygiad, i gredu fod pwrpas i bethau i gredu mewn byw. Serch hynny, byddwn in annog pawb i fynd i weld y cynhyrchiad yma o Diwddgan oherwydd ei fod wedi llwyddo i ddyrchafu profiadaur ddynol ryw (fel y dylai unrhyw ddrama werth ei halen) ac am iddo wneud i mi chwerthin am y tro cyntaf ers blynyddoedd yn y theatr Gymraeg. Ond yn anad dim, am ei fod wedi atgoffa un person bach crintachlyd, ar ddiwedd diwrnod hir, i beidio chymryd bywyd ormod o ddifri.

Reviewed by: Angharad Elen

back to the list of reviews

This review has been read 1954 times

There are 37 other reviews of productions with this title in our database:

 

Privacy Policy | Contact Us | © keith morris / red snapper web designs / keith@artx.co.uk